Arsenal – Spurs 1-0
Því miður sýndu leikmenn okkar andstæðingum sínum of mikla virðingu til að eiga raunhæfa möguleika á að vinna þá. Arsenal var betri aðilinn á flestum sviðum og hefði getað unnið stærri sigur en við hefðum líka getað náð jafntefli hefði Keane hitt markið í restina á leiknum þegar hann fékk fína sendingu frá Reid.
Eins hefði Defoe átt að gera betur þegar hann skaut tvisvar í Lemann í stað þess að setja boltann fram hjá honum. Það sem vantar sárlega í þetta unga lið okkar er grimmd og virðingarleysi fyrir andstæðingnum. Eins þarf að bæta föst leikatriði. Það er grátlegt að horfa upp á vandræðaganginn í hvert sinn sem við fáum hornspyrnur eða aukaspyrnur upp við vítateig andstæðingsins. Það er að sjá eins og leikmenn okkar séu í fyrsta sinn að lenda í þessum aðstæðum. Þeir virðast þurfa að ræða og jafnvel sýnist á stundum rífast um hver á að taka aukaspyrnuna og hvernig. Í hornspyrnum er það með ólíkindum að ekki takist í eitt einasta skipti að koma boltanum á kollinn á einhverjum leikmanna okkar þannig að hann skalli viðstöðulaust (hamri hann inn) í netið. Við verðum bara að vona að Jol vinni í þessu fyrir næsta tímabil og hann hafi þurft að ná öðrum hlutum réttum áður.






