Mascot á Tottenham leik

Höf.

10. apríl, 2007

684

Það var í september og við nýkomnir heim frá Fuerteventura að pabbi okkar kom og sagði að hann hefði fengið tölvupóst þess efnis að við bræðurnir ættum kost á að vera mascots á heimaleik með Tottenham! Við vorum allt í senn spenntir, orðlausir og hissa. Pabbi hafði skráð okkur í klúbbinn úti sem JMS(Junior Spurs Members) og við vorum svo heppnir að ári seinna vorum nöfn okkar dregin út, en allir JMS meðlimir eiga kost á því að vera dregnir út.

Við vitum ekki til að aðrir íslenskir Spursarar hafi verið mascot á leik hvað þá aðrir íslenskir krakkar, en þó er það ekki öruggt, einhverjir vafalaust verið hjá öðrum liðum.
Valið stóð á milli tveggja leikja, sá fyrri annan dag jóla á móti Aston Villa og svo leikurinn sem við völdum á móti Liverpool þann 30.desember 2006.
Við flugum út á fimmtudagsmorgninum 28.des með Icelandair og dvöldum á Premier Travel Inn fínu fjölskylduhóteli við Euston Road. (stór herbergi og frír morgunmatur fyrir börn yngri en 14 ára) Pabbi mælir með þessu fyrir alla Spursara.
Vorum kominn á hótelið um kl 14:00 Um leið og við höfðum komið okkur fyrir á hótelinu var strax haldið uppá WHL. Túban var tekinn frá Kings Cross til Seven Sister og síðan lest frá Seven Sisters uppá WHL. Ætlunin var að versla í Spurs Shop og ljúka þeim hluta af sem og skoða sig um í kringum völlinn. Þegar í búðina var komið var ekki ýkja mikið til eftir jólasöluna og þar að auki átti útsala að byrja þann 30.des sama dag og leikurinn var. Við keyptum okkur því bara sitthvorn boltan til að láta leikmenn árita og ákváðum að versla meira á leikdeginum þegar að útsalan myndi hefjast. Við röltum síðan um hverfið og kringum völlinn og héldum aftur heim á leið.
Um kvöldið borðuðum við á Pizza Express sem er þarna rétt hjá og síðan var fjlótlega haldið í háttinn og svifið inn í draumalandið.Á föstudeginum vöknuðum við snemma, stefnan tekinn á Oxford Street og stefnan að versla fyrir öll pundin sem við fengum í jólagjöf . Fórum í Adidas Concept Store, Nike Town, H&M, HMS, Virgin Megastore og allan pakkan og skemmtum við okkur hrikalega vel. Pabbi var burðardýrið okkar og í lok dags var hann hálf hokinn kallinn.
Góður dagur og kvöldið fór í að undirbúa sig enda spennan farinn að magnast fyrir STÓRA DAGINN.

STÓRI DAGURINN

Vöknuðum snemma eftir góðan nætursvefn en mamma og pabbi höfðu sofið illa um nóttina, ekki laust við að kallinn væri spenntari en við. Pabbi hafði kvöldinu áður sagt okkur að láta ekki úrslit leikjarins skemma daginn fyrir okkur svo við vorum við öllu búnir en við bræður vorum mjög bjartsýnir og höfðum spáð okkar mönnum sigri. Þetta var leikur númer 13 sem Spurs átti þess kosta að vera án taps á heimvelli í röð í öllum keppnum-greinilegt að 13 er óhappatala eða hvað?
Við fórum á WHL í blíðskapaveðri, fórum beint í búðina enda nýopnuð og tiltölulega fáir inni í henni. Eftir vel heppnaða búðarferð fórum við og fengum okkur að borða fyrir utan völlinn á einhverri djúpsteikingarbúllu. Því næst héldum við að hliðinu þar sem við biðum eftir að klukkan yrði 12:30 en þá máttum við fara inn og gera okkur klára fyrir leikinn.
Er við komum inn var okkur vísað til herbergis þar sem að allir mascotarnir voru saman komnir ásamt foreldrum og forráðamenn þeirra. Stemmingin var góð og þegar að tveir tímar voru í leik kom Dianne Smith starfsmaður og ræddi við okkur og útskýrði hvernig þetta færi fram. Þetta herbergi var einskonar stór búningsklefi með 2 sjónvörpum og á veggjum klefans voru myndir af liðsmönnum og slagorðið TO DARE IS TO DO. Þarna voru veitingar í boði handa okkur. Því næst kallaði hún okkur Mascotin saman og við fórum með henni í göngin þar sem við biðum allir í röð upp við vegginn í göngunum. Þarna biðum við eftir því að leikmenn Spurs kæmu til leiks og gæfu sér tíma til að gefa okkur eiginhandaráritun sína. Við hittum meðal annars Defoe sem var mjög almennilegur við okkur en við gáfum honum hálsmen sem var með íslenskri rún , Huddlestone, Robinson, Dawson, Davenport, Malbranque, Lee, Gardner, Zeigler, Cerny. Og fengum áritanir frá þeim en Murphy labbaði framhjá öllum krökkunum og gaf sér ekki tíma til að sinna okkur enda gamall Poollari.
Mido, Berbatov, Zokora, Gahly og Chimbonda komu ekki þegar við vorum þarna en við höfðum séð Mido koma miklu fyrr til leiks en aðra leikmenn og Berbatov líka en við hefðum viljað hitta þá en þess má einnig geta að Jenas, Lennon, King og Keane voru meiddir og ekki í leikmannahópnum. Á leið til baka til búningsherbergja mættum við leikmönnum Liverpool sem voru að koma til leiks, við mættumst á ganginum. Ákváðum við bræður að gefa Steven Gerrard high five og tók kallinn vel í það og gaf high five. Já hann er Poollari en samt góður gaur. Er við komum aftur til búningherbergisins fengum við afhendan pakka með búningnum og leikskrá og tókum við til við að gera okkur klára. Um ½ tíma fyrir leik kom Dianne aftur og kallaði okkur saman til að fara í göngin. Þegar að við komum í göngin biðum við eftir leikmönnum sem voru úti á velli að hita upp, þeir koma síðan inn í klefa og Jol spjallaði við þá og þeir komu út úr klefanum og röðu sér upp með okkur. Við lentum með Malbranque(Óskar) og Davenport(Jón Torfi). Það var magnað, ólýsanlegt að labba inná völlinn undir dúndrandi tónlist og lófaklappi. Við hlupum um völlinn og eftir að hafa stillt okkur með leikmönnum, fyrst í átt á norðurstúkunni og svo alla leið til stuðningsmanna Liverpool í suðurendanum. Því næst hlupum við inní göngin aftur og hittum Jol á leiðinni og tókum í hendina á honum. Inní göngunum var svo myndataka með Chirpy lukkudýri okkar Spursara og svo var okkur fylgt til sæta en við sátum á fimmta bekk í boxi 10 í West Stand Lower. Frábært staðsetning og vorum við nálægt leikmönnum sem voru að hita upp. Pabbi er létt bilaður svo að hann var búinn að biðja Óskar um að taka smá sýnishorn af WHL er hann hlypi inná en Óskar gleymdi sér í allri gleðinni. Þegar að við komum til sæta fattaði ég að það var gras undir takkaskónum okkar svo að pabbi tók það og setti í poka og á því sýnishorn af hinum heilögu grundum WHL eins og hann kallar það-bilaður????

Um leikinn og úrslit hans vita allir og ætlum við ekki að fjalla um hann hér en jafntefli hefði átt a.m.k. að vera niðurstaða leiksins. Það var mögnuð stemming á vellinum og mikið sungið en stuðningsmenn Liverpool eiga hrós skilið fyrir það hvernig þeir styðja lið sitt, sungið og trallað allan tíman. Það sló okkur bræður hve illa var talað um leikmenn sama hver átti í hlut af okkar eigin stuðningsmönnum, ljótt orðbragð og neikvæðni en svona er þetta víst. Magnað var að finna stemminguna þegar að Dimitar Berbatov byrjaði að hita upp, þá sungu allir og voru söngvar sem að pabbi var búinn að fræða okkur um sungnir af miklum krafti. Það rigndi á WHL þennan dag og það all rosalega en við sluppum þó fyrir horn vegna hagstæðrar vidáttar en við fjölskyldan höfum aldrei upplifað aðra eins rigningu, maður hálfvorkenndi leikmönnum að vera inná. Eftir leik var haldið heim á leið í vímu eftir velheppnaðan dag og þrátt fyrir að úrslit leiksins hafi ekki verið gleðileg létum við það ekki á okkur fá, löbbuðum niður á Seven Sister og tókum túbuna heim. Frábær dagur í alla staði.

Það sem eftir lifði ferðar flökkuðum við um London og skoðuðum ýmisst markvert. Á Gamlárskvöld fórum við ásamt bróður pabba honum Silla og svila hans Guðbrandi og fjölskyldum þeirra og borðum í China Town og upplifðum stemmingu þeirra breta á gamlárskvöld. Á nýársdag chilluðum við í verslunar og skoðunarferð, fórum meðal annars í Hamleys dótabúðina sem var megaflott.
Héldum heim á leið 2.janúar glaðir í bragði og enn harðari stuðningsmenn THFC. Stefnan er sett á annan leik á næstu leiktíð og jafnvel aftur um áramót hver veit.

Takk fyrir okkur og viljum við hvetja foreldra ungra Spursara til að gera slíkt hið sama fyrir börnin enda ógleymanlegt í alla staði.