En koma leikmenn Tottenham okkur á óvart. Í leik liðsins gegn Chelsea á laugardag tel ég ekki ósanngjarnt að segja að við höfðum í fullu tré við þá. Sérstaklega í seinni hálfleik þá vorum við betri aðilinn ef eitthvað var. En okkur tókst ekki að breyta góðu spili oft á tíðum í mörk. Við fengum þó aldeilis færið á því þegar Jenas komst einn á móti markmanni þeirra en lét hann verja hjá sér. Þeir gerðu svo út um leikinn með glæsimarki í uppbótatíma eftir að Stalteri tókst ekki að hreinsa.
Jol byrjaði leikinn með sama liði og hafði lagt Blackburn sem þýddi að Defoe sat á tréverkinu einn leikinn í viðbót. Hann kom þó inn á í lokinn en gerði ekkert markvert. Það reyndist eina skipting leiksins. Chelsea komst yfir strax á 9. mínútu með marki frá Essien. Okkar menn brotnuðu ekki við það mótlæti og uppskáru mark á lokamínútu fyrri hálfleiks þegar Jenas tókst að komast milli tveggja varnarnmanna Chelsea og pota tánni í boltann þannig að hann silgdi fram hjá Cech. Gallas tryggði þeim svo öll stigin í uppbótatíma. Af frammistöðu einstakra leikmanna fannst mér Davids spila sinn besta leik í nokkurn tíma, þá var Robinson í fanta form. Aðrir stóðu sig vel en þó var Mido ekki að skila eins miklu og fyrir Afríkukeppni og seinna markið skrifast að mínu mati á Stalteri. Það er alveg ljóst að þar vantar okkur betri leikmann. Þá er það að verða pínlegt að horfa upp á Carrick taka aukaspyrnur og hornspyrnur. Nýtingin er skelfileg. Barátta okkar að halda fjórða sætinu harðnaði um þessa helgi þar sem þau þrjú lið sem berjast við okkur um það unnu öll og minnkuðu því bilið á okkur. Sigur í næstu þrem leikjum er því algert skilyrði ef við eigum að halda þeim frá okkur.
Liðið: Robinson, Stalteri, Lee, Dawson, King, Tainio, Davids, Carrick, Jenas, Mido, Keane (Defoe 83). Varamenn: Cerny, Gardner, Lennon, Murphy.
